Στην Ελλάδα του 2025, το Εθνικό Σύστημα Υγείας μοιάζει με ένα “καράβι” που βουλιάζει εδώ και χρόνια, χωρίς ποτέ να έχει δοθεί η απαραίτητη προσοχή για να επισκευαστεί. Χιλιάδες συμπολίτες μας περιμένουν σε ατελείωτες λίστες, όχι μόνο για να χειρουργηθούν, αλλά ακόμα και για να εξεταστούν από γιατρό. Η αγωνία τους δεν είναι απλώς θέμα ταλαιπωρίας· πολλές φορές είναι ζήτημα ζωής και θανάτου.
Οι καθυστερήσεις, οι ελλείψεις σε προσωπικό, η ΥΠΟ χρηματοδότηση και η κακή οργάνωση έχουν καταστήσει την πρόσβαση στην υγεία προνόμιο και όχι δικαίωμα. Αντί το ΕΣΥ να αποτελεί τον πυλώνα ισότητας και ασφάλειας, μετατρέπεται σε έναν μηχανισμό που φθείρει ψυχολογικά και σωματικά τους πολίτες, αφήνοντάς τους έρμαια της γραφειοκρατίας και της αδιαφορίας.
Δεν είναι τυχαίο ότι πολλοί στρέφονται στον ιδιωτικό τομέα, συχνά με υπέρογκο κόστος που δεν μπορούν να αντέξουν. Η δημόσια υγεία, που κάποτε ήταν καμάρι και κεκτημένο, σήμερα μοιάζει περισσότερο με ερείπιο. Και όμως, το δικαίωμα στην υγεία δεν είναι πολυτέλεια, είναι θεμελιώδες.
Αν δεν υπάρξει πολιτική βούληση, ουσιαστική χρηματοδότηση και σχέδιο ανασυγκρότησης, οι λίστες αναμονής θα συνεχίσουν να “τυραννούν” ανθρώπους. Και η κοινωνία θα πληρώνει το τίμημα: με χαμένες ζωές, με επιδείνωση ασθενειών, με απελπισία. Το ΕΣΥ χρειάζεται άμεσα μια νέα αρχή, αλλιώς το ναυάγιο θα γίνει οριστικό.
ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΕΡΙΠΟΛΙΑ
