Σε κάθε εργασιακό χώρο εξελίσσεται καθημερινά το ίδιο εξοργιστικό θέατρο.
Από τη μία πλευρά, οι «παλιοί» που κινούνται με τους δικούς τους ρυθμούς, και από την άλλη, εκείνοι που θεωρούν την εργασιακή συνέπεια προαιρετική πολυτέλεια, φτάνοντας στο γραφείο ή στο πόστο τους όποτε τους κάνει κέφι.
Στη μέση; Όσοι σέβονται το ωράριο, το επάγγελμά τους και τους συναδέλφους τους, φτάνοντας πάντα στην ώρα τους.
Το αποτέλεσμα αυτής της εξίσωσης είναι προδιαγεγραμμένο τη νύφη την πληρώνουν σταθερά οι συνεπείς.
Το επάγγελμα του προσωπικού ασφαλείας δεν είναι για όλους. Απαιτεί αντοχή, πειθαρχία και επαγγελματισμό. Ο φύλακας θα σταθεί όρθιος, θα κάτσει καθιστός όταν πρέπει, θα υποστεί τη βροχή, το δριμύ κρύο, αλλά και τους 40 βαθμούς.
Είναι μια δουλειά πεδίου που απαιτεί εγρήγορση, γιατί η ασφάλεια χώρων και ανθρώπων δεν είναι θεωρητική έννοια.
Παρόλα αυτά, στον ίδιο χώρο εμφανίζονται σταθερά εκείνοι που μπερδεύουν τη βάρδια με εναλλακτική μορφή τουρισμού.
Άνθρωποι που προσέρχονται στην εργασία όχι για να προσφέρουν, αλλά για να σκοτώσουν την ώρα τους, να κουτσομπολέψουν και να σχολιάσουν τους πάντες, αδιαφορώντας πλήρως για το αντικείμενο της φύλαξης.
Μετατρέπουν το πόστο σε καφενείο και την ευθύνη σε αγγαρεία, αφήνοντας την ουσιαστική δουλειά στους υπόλοιπους.
Όποιος φοράει αυτή τη στολή, οφείλει να γνωρίζει ότι η δουλειά έχει δύσκολα πόστα, έχει ορθοστασία, έχει απαιτήσεις.
Το να χρησιμοποιείς γνωριμίες για να καβατζώνεις τα «καλά» πόστα, τα κλιματιζόμενα δωμάτια και τις αναπαυτικές καρέκλες, αφήνοντας πάντα τους ίδιους και τους ίδιους να βγάζουν τη βαρύτητα της υπηρεσίας, δείχνει έλλειψη σεβασμού και παντελή απουσία επαγγελματικού φιλότιμου.
Security4444
