Γράφει η Αγγελική Σ. 6/3/23
Ξέρουμε Ανά πάσα στιγμή, στην Ελλάδα του ’23, που βρίσκεται ένα πλοίο, ένα αεροπλάνο, ο διανομέας με το δέμα που περιμένουμε στο σπίτι.. Όμως δεν γνωρίζουμε ό,τι δύο τρένα είναι στην ίδια γραμμή για 12, λεπτά…. Και εδώ κάπου θυμάμαι ένα στίχο τραγουδιού, “Καληνύχτα Ελλάδα, αυτός ο κόσμος δεν θα αλλάξει ποτέ…”
Τι να πεις στις μητέρες, που με μια φράση “Πάμε όπου βγει”, να θρηνούν που ‘χασαν τα παιδιά τους, πάνω σε λάθος ράγες, στην κοιλάδα των Τεμπών ή των νεκρών; Είχαν μιλήσει “Πάρε με όταν φτάσεις, τελικά δεν πήραν ποτέ, για ένα ΓΙΑΤΙ;
Οι άνθρωποι, να πεθαίνουν χωρίς λόγο, θα θυμόμαστε ότι 1 Μάρτη, ξημέρωσε η ποιο μαύρη ημέρα, μανάδες να σπαράζουν, για τα παιδιά τους που έφυγαν γεμάτα ζωή και όνειρα, μετά από μια μετωπική σύγκρουση τρένων.
Δεν υπάρχουν λόγια…
Κάποιοι κοιμούνται τα βράδια χωρίς καθαρή συνηθηση, γιατί δεν ήταν ατύχημα! Και τώρα αγαπητοί συνάδελφοι.. Σιωπήστε όλοι αφήστε την Ελλάδα να νανουρίσει τα παιδιά της…
