Η κλοπή της πηγής είναι κλοπή εργασίας

Συχνά ακούμε δημοσιογράφους να υψώνουν τη φωνή τους υπέρ των εργαζομένων, να απαιτούν δικαιοσύνη, αξιοπρέπεια και σεβασμό. Όμως τι αξία έχουν αυτά τα λόγια όταν οι ίδιοι δεν σέβονται τον συνάδελφο που κοπίασε για ένα ρεπορτάζ και του αφαιρούν την πηγή ή την υπογραφή;

Η παράλειψη της πηγής δεν είναι απλή λεπτομέρεια. Είναι η στιγμή που η εργασία κάποιου άλλου σβήνεται για να παρουσιαστεί ως «δική μας». Και αυτό είναι ακριβώς το ίδιο με το να σου κλέβουν τον μισθό στο τέλος του μήνα: έχεις δουλέψει, έχεις προσφέρει, αλλά δεν σου αναγνωρίζεται τίποτα.

Αν θέλουμε να μιλάμε με σοβαρότητα για δικαιώματα, αν πράγματι πιστεύουμε στην αξία της εργασίας, τότε πρώτα πρέπει να κοιτάξουμε μέσα στον δικό μας κλάδο. Η ηθική και η δεοντολογία δεν είναι διακοσμητικές λέξεις. Είναι η βάση πάνω στην οποία στέκεται η αξιοπιστία μας. Και χωρίς αξιοπιστία, καμία δημοσιογραφία δεν στέκει.

Γι’ αυτό, πριν κατηγορήσουμε άλλους για εκμετάλλευση, ας αναρωτηθούμε: μήπως κι εμείς εκμεταλλευόμαστε; Μήπως με τη σιωπή ή την αδιαφορία μας νομιμοποιούμε μια μορφή «κλοπής» που βλάπτει πρώτα και κύρια το επάγγελμά μας;