Τα Χριστούγεννα στο Ηράκλειο δεν θυμίζουν γιορτή. Θυμίζουν εγκατάλειψη.
Ο ελάχιστος έως ανύπαρκτος στολισμός, ο ανεπαρκής δημόσιος φωτισμός και η γενικευμένη εικόνα παρακμής συνθέτουν ένα σκηνικό που δεν αρμόζει σε μια σύγχρονη ευρωπαϊκή πόλη.
Το πρόβλημα δεν είναι αισθητικό. Είναι βαθιά πολιτικό.
Ο δημόσιος χώρος λειτουργεί ως καθρέφτης της δημοτικής διοίκησης και αυτή τη στιγμή ο καθρέφτης δείχνει αδιαφορία.
Η εικόνα επιδεινώνεται δραματικά εκτός του κέντρου.
Το Ηράκλειο δεν περιορίζεται εντός των τειχών. Στις γειτονιές, οι κάτοικοι έρχονται καθημερινά αντιμέτωποι με λακούβες, σκουπίδια, τρωκτικά και ελλιπή φωτισμό. Πρόκειται για ζητήματα δημόσιας υγείας και ασφάλειας, όχι για δευτερεύουσες ενοχλήσεις.
Η αντίφαση είναι προκλητική:
Όταν ο Δήμος προχωρά σε κατασχέσεις και εισπρακτικές διαδικασίες, οι πολίτες αναγνωρίζονται πλήρως ως υπόχρεοι.
Όταν όμως ζητούν στοιχειώδη ποιότητα ζωής, ορατότητα στον δημόσιο χώρο και φροντίδα, αντιμετωπίζονται σαν αόρατοι.
Η διοίκηση οφείλει να απαντήσει ξεκάθαρα:
Ποιο είναι το σχέδιο για την πόλη;
Ποια είναι η προτεραιότητα;
Και κυρίως, ποια αντίληψη έχει για τους πολίτες της;
Η έλλειψη φωτισμού και μέριμνας δεν είναι απλώς τεχνικό ζήτημα. Είναι μήνυμα.
Και το μήνυμα που εκπέμπεται σήμερα είναι ότι μεγάλα τμήματα της πόλης έχουν αφεθεί στο σκοτάδι, όχι μόνο κυριολεκτικά, αλλά και διοικητικά.
Μια πόλη που σέβεται τους κατοίκους της φαίνεται πρώτα στον δρόμο, στη γειτονιά, στο φως.
Και αυτή τη στιγμή, το Ηράκλειο δεν φωτίζεται.
Ηράκλειο 2.0
Φωτογραφία Αγάπη Αλέ.
