Το περιστατικό που συνέβη σε μια εκδήλωση για τον χώρο του πολιτισμού στο Πολιτιστικό Κέντρο Ηρακλείου δεν είναι απλώς μια «άκομψη ατάκα». Είναι ένα ακόμη παράδειγμα του πόσο εύκολα κάποιοι θεωρούν φυσιολογικό να ταπεινώνουν έναν άνθρωπο για το σώμα του.
Το να απευθύνεσαι σε μια κοπέλα λέγοντας «άντε βρε αγελάδα, με τέτοια βυζιά μόνο γάλα θα δώσεις» δεν είναι χιούμορ. Δεν είναι εξυπνάδα. Είναι μια μορφή λεκτικής κακοποίησης που μειώνει έναν άνθρωπο και τον αντιμετωπίζει ως αντικείμενο, όχι ως προσωπικότητα.
Το πιο ανησυχητικό είναι ότι τέτοιες συμπεριφορές συχνά εκστομίζονται δημόσια, μπροστά σε κόσμο, σαν να είναι αποδεκτές. Κι όμως, κάθε γυναίκα –όπως και κάθε άνθρωπος– έχει δικαίωμα να υπάρχει χωρίς να γίνεται στόχος σχολίων για το σώμα της. Το μέγεθος του στήθους, το βάρος, το ύψος ή οποιοδήποτε άλλο χαρακτηριστικό δεν δίνει σε κανέναν το δικαίωμα να προσβάλλει, να ειρωνεύεται ή να εξευτελίζει.
Ο σεβασμός δεν είναι θέμα πολιτικής ορθότητας. Είναι θέμα παιδείας. Οι λέξεις έχουν δύναμη. Μπορούν να πληγώσουν, να δημιουργήσουν ανασφάλειες και να κάνουν κάποιον να νιώσει ότι η αξία του περιορίζεται στην εμφάνισή του.
Αν θέλουμε πραγματικά μια κοινωνία πιο ανθρώπινη, πρέπει να σταματήσουμε να βαφτίζουμε την προσβολή «αστείο» και να θυμόμαστε ότι η αξιοπρέπεια του άλλου δεν είναι ποτέ αντικείμενο διασκέδασης. Ο πραγματικά δυνατός άνθρωπος δεν είναι εκείνος που ταπεινώνει τους άλλους, αλλά εκείνος που ξέρει να τους σέβεται.
