Την Παρασκευή σε μια βόλτα στο Ηράκλειο, σε πρατήριο υγρών καυσίμων της γειτονιάς, η τιμή της αμόλυβδης είχε διαμορφωθεί στα 1,70 ευρώ το λίτρο.
Το Σάββατο το πρωί, στην ίδια ακριβώς αντλία, η τιμή έγραφε 1,75 ευρώ. Πέντε λεπτά αύξηση μέσα σε μία νύχτα.
Το φαινόμενο δεν είναι πρωτόγνωρο
. Οι διεθνείς αγορές πετρελαίου λειτουργούν με έντονα αντανακλαστικά απέναντι σε γεωπολιτικές εξελίξεις, ιδιαίτερα όταν αυτές αφορούν τη Μέση Ανατολή, περιοχή-κλειδί για την παγκόσμια παραγωγή και διακίνηση αργού.
Η παραμικρή ένδειξη αποσταθεροποίησης αρκεί για να πυροδοτήσει ανησυχία περί διακοπής της προσφοράς, με αποτέλεσμα την άμεση άνοδο των τιμών στα διεθνή χρηματιστήρια ενέργειας.
Η αύξηση κατά πέντε λεπτά μπορεί να μοιάζει μικρή, όμως σε επίπεδο κατανάλωσης μεταφράζεται σε απτό κόστος για τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις. Για ένα ρεζερβουάρ 50 λίτρων, η διαφορά φτάνει τα 2,50 ευρώ. Σε ετήσια βάση, εφόσον η τιμή παγιωθεί ή συνεχίσει ανοδικά, το επιπλέον βάρος γίνεται αισθητό.
Παράγοντες της αγοράς επισημαίνουν ότι σε περιόδους έντονης αβεβαιότητας, οι αυξήσεις συχνά ενσωματώνουν όχι μόνο τις τρέχουσες τιμές του αργού αλλά και την προσδοκία περαιτέρω ανόδου. Με απλά λόγια, η «ψυχολογία» της αγοράς προηγείται συχνά των πραγματικών ελλείψεων.
Το ερώτημα που τίθεται πλέον είναι αν πρόκειται για μια συγκυριακή αντίδραση ή για την αρχή ενός νέου κύκλου αυξήσεων. Η διάρκεια και η ένταση της σύγκρουσης θα κρίνουν σε μεγάλο βαθμό την πορεία των τιμών. Αν η κρίση αποκλιμακωθεί γρήγορα, η αγορά ενδέχεται να ισορροπήσει. Αν όμως η ένταση παραταθεί ή επεκταθεί, οι πιέσεις στις αντλίες ενδέχεται να συνεχιστούν.
Για τον καταναλωτή, το αποτέλεσμα είναι άμεσο και ορατό: ο πόλεμος μπορεί να ξεκινά χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, όμως η επίδρασή του φτάνει γρήγορα μέχρι το κοντινότερο πρατήριο. Και συχνά, μέσα σε λιγότερο από ένα εικοσιτετράωρο.
