Ηράκλειο, η πόλη του Μπάτμαν – χωρίς φώτα, χωρίς ασφάλεια

Το σκοτάδι στο Ηράκλειο δεν είναι μόνο ζήτημα φωτισμού.

Είναι σύμπτωμα.

Ένα σύμπτωμα αδιαφορίας, καθυστερήσεων και ενός αστικού σχεδιασμού που μοιάζει να μένει πίσω από τις πραγματικές ανάγκες της πόλης και των κατοίκων της.

Σε πολλές γειτονιές, από τα προάστια μέχρι δρόμους λίγα μόλις λεπτά από το κέντρο, ο ανεπαρκής ή ανύπαρκτος φωτισμός μετατρέπει τη νύχτα σε δοκιμασία.

Σπασμένες λάμπες που παραμένουν έτσι για εβδομάδες, δρόμοι χωρίς επαρκή κάλυψη, πάρκα και πεζόδρομοι που μετά τη δύση του ήλιου εγκαταλείπονται στη σκιά.

Το αποτέλεσμα δεν είναι μόνο αισθητικό είναι βαθιά πρακτικό και, κυρίως, κοινωνικό.
Το σκοτάδι γεννά ανασφάλεια.

Πεζοί κινούνται με φόβο, οδηγοί δυσκολεύονται, ηλικιωμένοι και γονείς με παιδιά περιορίζουν τις μετακινήσεις τους.

Μια πόλη που σβήνει τα φώτα της στέλνει άθελά της το μήνυμα ότι η δημόσια ζωή έχει ωράριο. Ότι μετά από μια ώρα, ο δημόσιος χώρος δεν ανήκει σε όλους.

Κι όμως, το Ηράκλειο είναι μια ζωντανή πόλη, με ιστορία, τουρισμό, πανεπιστήμιο, νέους ανθρώπους. Δεν του αξίζει να βυθίζεται στο σκοτάδι κυριολεκτικά και μεταφορικά. Ο φωτισμός δεν είναι πολυτέλεια· είναι βασική υποδομή, όπως το νερό και οι δρόμοι. Είναι θέμα ασφάλειας, ποιότητας ζωής και σεβασμού στον πολίτη.

Οι δημοτικές αρχές συχνά επικαλούνται κόστη, διαγωνισμούς, γραφειοκρατία. Όλα υπαρκτά. Όμως η καθημερινότητα δεν περιμένει. Η τεχνολογία υπάρχει, οι λύσεις είναι γνωστές, και οι πολίτες δεν ζητούν θαύματα  ζητούν απλώς να βλέπουν τον δρόμο τους.

Ίσως ήρθε η ώρα το Ηράκλειο να ανάψει ξανά τα φώτα του. Όχι μόνο στους στύλους, αλλά και στις προτεραιότητές του. Γιατί μια πόλη που αφήνει το σκοτάδι να κυριαρχεί, κινδυνεύει να συνηθίσει σε αυτό. Και τότε, το πρόβλημα δεν είναι πια μόνο η νύχτα.

Γιώργος. Βλαστός φωτογραφίες Ηρακλείο πόλη Κουασιμόδια