Ανοιχτή Επιστολή προς τον Υπουργό Δημόσιας Τάξης, κ. Μιχάλη Χρυσοχοΐδη
Πού χάθηκε η αρχική αποστολή της αστυνομίας; Η αστυνομία έχει ως κύριο στόχο την προστασία όλων των πολιτών, με ίσα κριτήρια και χωρίς διακρίσεις. Ωστόσο, φαίνεται ότι σε ορισμένες περιπτώσεις, η συμπεριφορά της απομακρύνεται από αυτήν την αρχή. Γιατί ένας αστυνομικός, που φέρει το σήμα του κράτους, επιλέγει να υπερασπιστεί τον προκλητικό, αντί να διασφαλίσει τη δίκαιη αντιμετώπιση και των δύο πλευρών;
Γιατί δεν ακούγεται η άλλη πλευρά; Σε ένα κράτος δικαίου, όλοι έχουν δικαίωμα στη φωνή τους. Όταν όμως η αστυνομία λειτουργεί με προκατάληψη, στερεί από κάποιους αυτό το βασικό δικαίωμα. Πώς μπορεί να ισχυρίζεται κανείς ότι υπάρχει δικαιοσύνη, όταν η ίδια η αρχή που θα έπρεπε να τη διαφυλάσσει, γίνεται εμπόδιο σε αυτήν;
Με βαθιά απογοήτευση και αγανάκτηση απευθύνομαι σε σας, ως πολίτης που πιστεύει στη δικαιοσύνη και στην προστασία των αδυνάμων. Το παρόν δεν είναι απλώς ένα παράπονο – είναι μια έκκληση για επανεξέταση της συμπεριφοράς εκείνων που φέρουν το σήμα της τάξης και υποτίθεται ότι υπηρετούν το κοινό καλό.
Συγκεκριμένα, αναφέρομαι σε μια κατάσταση που ζουν πολλοί ηλικιωμένοι και οικογένειες σε διάφορες γειτονιές της χώρας: ένας βίαιος, εκφοβιστικός πολίτης απαγορεύει σε γέρους να κάθονται στην αυλή τους, σε παιδιά να παίζουν στο δρόμο, και σε οικογένειες να ζουν με αξιοπρέπεια. Αντί να επέμβει, η αστυνομία – όταν τελικά εμφανίζεται – υπερασπίζεται τον θύτη.
Ερωτήματα που Απαιτούν Απάντηση:
Γιατί η αστυνομία δεν προστατεύει τους πραγματικά αδύναμους;
Οι ηλικιωμένοι που φοβούνται να βγουν έξω, τα παιδιά που στερούνται της αθώας χαράς του παιχνιδιού, και οι οικογένειες που ζουν υπό συνεχή απειλή δεν είναι “απλά παράπονα” – είναι καταπατημένα ανθρώπινα δικαιώματα.
Πώς δικαιολογείται η στάση αστυνομικών που στηρίζουν τον εκφοβιστή;
Αν η αστυνομία δίνει δίκιο σε κάποιον που απαγορεύει την ίδια τη ζωή, τότε ποιος θα προστατεύσει τους πολίτες από την αυθαιρεσία;
Πού είναι τα “ίσα δικαιώματα” που υπόσχεστε;
Όταν ένας πολίτης τρομοκρατεί μια ολόκληρη γειτονιά και η αστυνομία τον αντιμετωπίζει σαν “θύμα” ή “απλώς αντιδραστικό άτομο”, τότε το σύστημα έχει αποτύχει.
Κύριε Υπουργέ, δεν αρκούν οι γενικόλογες δηλώσεις. Ζητάμε:
Άμεση έρευνα για τις συγκεκριμένες περιπτώσεις, όπου αστυνομικοί έχουν υποστηρίξει εκφοβιστές.
Εκπαίδευση και ευαισθητοποίηση των σωμάτων ασφαλείας, ώστε να κατανοούν ότι η τάξη δεν σημαίνει υπεράσπιση του δυνατότερου.
Πρότυπες διαδικασίες για την αντιμετώπιση τέτοιων καταγγελιών, χωρίς να αγνοούνται λόγω γραφειοκρατίας ή αδιαφορίας
Η αστυνομία δεν πρέπει να είναι φύλακας της, αλλά της δημοκρατίας. Αν αυτό το μήνυμα σας φτάσει, δείξτε ότι ακούτε.
Εκτίμηση η αγανάκτηση μιας πολύτεκνης οικογένειας
