Το Ηράκλειο, άλλοτε σύμβολο πολιτισμού, ιστορίας και ζωντάνιας, φαίνεται να έχει καταντήσει ένα ακυβέρνητο καράβι που βυθίζεται στα προβλήματα και την αδιαφορία.
Η εικόνα που παρουσιάζει σήμερα είναι αποκαρδιωτική: λακκούβες σε κάθε γωνιά του δρόμου, δέντρα που ξεριζώνονται και αφήνουν πίσω τους επικίνδυνες εστίες, σκουπίδια που συσσωρεύονται και κάνουν την καθημερινότητα αφόρητη, ενώ τα ποντίκια περπατούν άνετα στα κεντρικά σημεία της πόλης, σαν να μην τρέχει τίποτα.
Οι πολίτες, που χρόνια τώρα ζητούν λύσεις και βήματα προόδου, βρίσκονται σε απόγνωση. Οι κατσαρίδες, που έχουν γίνει σύμβολα της εγκατάλειψης, κάνουν την πόλη να μοιάζει με εστία μόλυνσης. Και ενώ το πρόβλημα μεγαλώνει, η δημοτική αρχή φαίνεται να αδυνατεί ή να μην επιθυμεί να δώσει λύση. Αντί να ενσκήψει σε ουσιαστικές παρεμβάσεις, συνεχίζει να ζητάει χρήματα από τους πολίτες, σε μια προσπάθεια να καλύψει τις δικές της αδυναμίες, με αποτέλεσμα ο κόσμος να φτάνει στο αμήν.
Τελευταίο παράδειγμα; οι κατασχέσεις και τα πρόστιμα… Αυτά τα μέτρα, που θα έπρεπε να διαγραφούν και να αντικατασταθούν από μια ολοκληρωμένη και αποτελεσματική πολιτική, δείχνουν την αποσύνθεση και την ανικανότητα της διοίκησης.
Επιπλέον, ο φωτισμός αποτελεί ένα ακόμα μεγάλο πρόβλημα. Όπου πρέπει να υπάρχει ασφάλεια και ορατότητα, η σκοτεινιά κυριαρχεί. Νιώθουμε σαν την πόλη του Μπάτμαν, χωρίς φως και προστασία, με δρόμους που μοιάζουν να βυθίζονται στο σκοτάδι. Αυτό το έλλειμμα φωτισμού όχι μόνο αυξάνει τον κίνδυνο ατυχημάτων και εγκλημάτων, αλλά δημιουργεί και μια αίσθηση εγκατάλειψης και φόβου στους πολίτες.
Το Ηράκλειο, με την πλούσια ιστορία και τον πολιτισμό του, αξίζει καλύτερα. Αξίζει μια δημοτική αρχή που θα αναλάβει τις ευθύνες της, θα ακούσει επιτέλους τους πολίτες και θα πάρει ουσιαστικά μέτρα. Μέχρι τότε, το μόνο που θα συνεχίσει να γίνεται είναι η φθορά και η παρακμή ενός τόπου που θα πρέπει να γίνει και πάλι περήφανος.
