Σωματείο εργαζομένων του ΠΑΓΝΗ:ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΟΣΤΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΤΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΚΟΙΛΑΔΕΣ ΤΩΝ ΤΕΜΠΩΝ

Οι μαχόμενοι υγειονομικοί βρεθήκαμε στις μεγαλειώδεις αγωνιστικές κινητοποιήσεις στις 26/1 από άκρη σ’ άκρη στη χώρα που στείλανε μήνυμα ότι δεν πρόκειται να επιτρέψουμε το έγκλημα των Τεμπών ούτε να ξεχαστεί, ούτε να συγκαλυφθεί. Ό,τι και να κάνουν, όση λάσπη και να ρίξουν, όσο και να προσπαθούν να τα κουκουλώσουν, δεν θα αφήσουμε να κρυφτεί η αλήθεια. Είναι έγκλημα με υπεύθυνους την πολιτική όλων των κυβερνήσεων και της Ε.Ε. για την απελευθέρωση των σιδηροδρόμων, το κυνήγι του κέρδους και τη μείωση του κόστους. Η κραυγή των νέων παιδιών ΔΕΝ ΕΧΩ ΟΞΥΓΟΝΟ είναι καθημερινή στα νοσοκομεία.
Το νιώθουν πρώτα και κύρια οι ασθενείς στις λίστες αναμονής για ένα ραντεβού, για ένα χειρουργείο, στις πολύωρες αναμονές στα ΤΕΠ, στις τραγικά υποστελεχωμένες και υποχρηματοδοτούμενες μονάδες περίθαλψης, στην σκανδαλώδη ταξική εύνοια υπέρ των ιδιωτών καπιταλιστών της περίθαλψης που κερδοσκοπούν με τον ανθρώπινο πόνο, στον αυταρχισμό και στην συκοφάντηση ενάντια στην μεγάλη πλειοψηφία των υγειονομικών επειδή λένε την αλήθεια και διεκδικούν δημόσια δωρεάν περίθαλψη και αξιοπρέπεια για τους ασθενείς.
Νέα “Τέμπη” προετοιμάζονται και στα νοσοκομεία
Ειδικά για το ΠΑΓΝΗ είναι χαρακτηριστικά τα εξής:
Οι κενές οργανικές θέσεις ανέρχονται πάνω από 600.
Μόνο στην νοσηλευτική υπηρεσία οφείλονται πάνω από 30.000 μέρες ρεπό και άδειες. Στο ακτινολογικό τμήμα οφείλονται πάνω από 1.200 μέρες ρεπό και άδειες.
Πάνω από 40 νοσηλευτές παραιτήθηκαν μόνο το 2024.
Ο συγκεκριμένος οργανισμός χρονολογείται από το 2012, μία εποχή κατά την οποία το νοσοκομείο είχε διαφορετική ανάπτυξη και δραστηριότητες.
Η έλλειψη προσωπικού, σε συνδυασμό με τον αυξημένο αριθμό ασθενών, έχει σοβαρές επιπτώσεις στην ποιότητα της παρεχόμενης νοσηλευτικής φροντίδας.
Παράλληλα, η υγεία των εργαζομένων επιβαρύνεται εξαιτίας της χρόνιας καταπόνησης, της εντατικοποίησης και των συνεχών βαρδιών.
Οι συνεχείς μετακινήσεις του προσωπικού μεταξύ κλινικών, η ύπαρξη μόνο μίας καθαρίστριας το απόγευμα για ολόκληρο κτήριο με 8-10 κλινικές και ενός μεταφορέα που εξυπηρετεί 6-7 κλινικές, έχουν γίνει καθημερινό φαινόμενο.