Γνωριστήκαμε περίεργα. Όμως σύντομα αναπτύχθηκε μεταξύ μας μία εκτίμηση και μία φιλία, αν και ποτέ δεν είχαμε συναντηθεί από κοντά. Όταν του είπα πως θέλω να του πάρω μία συνέντευξη μου είπε να την κάνουμε τηλεφωνικά. Του είπα, πως θα έκανα ταξίδι και θα πήγαινα στην Κρήτη, να τον γνωρίσω από κοντά και να κάνουμε την συνέντευξη. Δεν το πίστεψε. «Να ήξερες πόσοι μου έχουν πει, πως θα έρθουν, να με γνωρίσουν και δεν ήρθαν ποτέ!» μου είπε με ένα γλυκόπικρο ύφος. Εγώ όμως κράτησα την υπόσχεση μου και πήγα. Με υποδέχτηκε στο σπίτι του μία πανέμορφη κοπέλα, η αδερφή του, μας γνώρισε. Με κέρασε παγωμένη λεμονάδα σπιτική και καλιτσούνια. «Ο Αγαπούλης τα έχει φτιάξει όλα» μου είπε και βγήκε από το δωμάτιο για να τον φωνάξει. Ήρθε και κρατούσε ένα μπαστούνι, που τον βοηθούσε στα βήματά του.
Πανύψηλος ,λεπτός και παρόλη την δυσκολία του στην κίνηση, λεβέντης. Ξανθός με δύο πανέμορφα καταγάλανα μάτια και αδρά χαρακτηριστικά στο υπόλοιπο πρόσωπό του. Με κοίταξε μέσα στα μάτια και διέκρινα μέσα στο γαλάζιο το πιο βαθύ σκοτάδι, που έχω δει ποτέ μου σε βλέμμα ανθρώπου. Σοκαρίστικα και δεν ήθελα να το καταλάβει. Αν αυτό το σκοτάδι είναι πόνος, είπα μέσα μου, δεν νομίζω πως θα καταφέρω κάτι καλό. Σε δευτερόλεπτα και εντελώς αναπάντεχα όμως ένα υπέροχο χαμόγελο ανέτειλε και έφτασε έως τα μάτια του, δίνοντας τους μια γλύκα τόση, που αυθόρμητα έτρεξα προς το μέρος του και τον αγκάλιασα και τον φίλησα σαν φίλο από τα παλιά. Ξαφνιάστηκε με την διαχυτικότητα μου αλλά το χαμόγελο του παρέμενε στο όμορφο πρόσωπό του. Μου είπε, πως ήθελε να κάνουμε την συνέντευξη μέσα στο προσωπικό του στούντιο. Μπήκαμε μέσα, χαμήλωσε τα φώτα, κάθισε στην καρέκλα του μπροστά στα μηχανήματά του. Έβαλε τα ακουστικά του και άρχισε να πειράζει τα κουμπιά. Σε λίγο μία υπέροχη μουσική ακούστηκε στο δωμάτιο. Έφτιαξε τον ήχο της χαμηλά για να μπορούμε να μιλάμε και έβγαλε τα ακουστικά του απαλά. Κάθησε πιο αναπαυτικά στην θέση του και μου είπε : σε ευχαριστώ που ήρθες!
Μπορούμε τώρα, να αρχίσουμε την συνένετυξη.
μουσική και στα συναισθήματα, που αυτή μας γεννάει στην ψυχή, με συνεπιβάτες τους ακροατές μου.
Εν κατακλείδι και για να μην σε κουράζω, αλλιώς νιώθεις όταν παίζεις σαν dj ζωντανά, αλλιώς όταν ετοιμάζεις σετ και αλλιώς όταν κάνεις εκπομπή στο ραδιόφωνο. Αγαπάω πολύ και τα δύο και δεν τα ξεχωρίζω ακριβώς γιατί αυτός είμαι εγώ και κάνω καλά με αγάπη και πολύ δουλειά και τα δύο.
Είμαι ο dj και ραδιοφωνικός παραγωγός Andrew Agapoulis και σας καλωσορίζω στον υπέροχο κόσμο της μουσικής και του ραδιοφώνου!
ΕΡΩΤΗΣΗ
Πολύ ωραία μας τα λες Αγαπούλη. Μίλησε μας λίγο για εσένα.
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
( Χαμογελάει, πίνει μια γουλιά νερό και κοιτάζει την κονσόλα του). Γεννήθηκα το 1984 και μεγάλωσα στο Οροπέδιο Λασιθίου. Η πρώτη μου επαφή με την μουσική και το μιξάρισμα της έγινε στην ηλικία των 9. Σαν έφηβος έπαιζα στα πάρτυ των φίλων μου και στα πάρτυ των σχολείων σαν χόμπυ. Το αγάπησα όμως πολύ και η μουσική έγινε η ζωή μου. Όταν μετακόμησα στο Ηράκλειο, για να πάω φαντάρος ξεκίνησε και η καριέρα ως dj. Έπαιζα μουσική, για 8 χρόνια για κάθε περίσταση και παντού, όπου με καλούσαν. Σε κλαμπ, μπαρ, πάρτυ, γάμους, βαφτίσεις, γιορτές, συνεστιάσεις, παντού! Αυτό λοιπόν με έφερε σε επαφή με όλα τα είδη της μουσικής. Άρχισα να συνειδητοποιώ την απεραντοσύνη της και οι γνώσεις μου να μεγαλώνουν και να με κάνουν να θέλω να μαθαίνω περισσότερα και να πειραματίζομαι σε όλο και πιο πολλά είδη. Το 2003 αποφοίτησα από την σχολή δημοσιογραφίας του Αντέννα και από τότε άρχισα, να συνεργάζομαι με διάφορους ραδιοφωνικούς σταθμούς. Μετά από πολλή δουλειά και από χρόνια αποφάσισα, να συγκεντρωθώ και να εστιάσω πια στην μουσική, που με έκφραζε και με αντιπροσώπευε περισσότερο, την ερωτική μουσική!
Συνεχίζω, να ζω και να εργάζομαι στο Ηράκλειο που αγαπώ και δεν αλλάζω με τίποτα.
ΕΡΩΤΗΣΗ
Υπάρχει αυτό το είδος dj ?
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Φυσικά και υπάρχει. Ο έρωτας είναι το κατεξοχήν συναίσθημα στην μουσική και τα πρώτο θέμα στα τραγούδια. Στην ζωή, όσα προβλήματα κι αν έχεις, όσες δυσκολίες κι αν αντιμετωπίζεις, όταν είσαι ερωτευμένος όλα φαίνονται όμορφα, όλα νιώθεις την δύναμη, να τα αντιμετωπίσεις. Η μουσική του έρωτα είναι η μπαλάντα, ένα μουσικό είδος, που τον εκφράζει σε όλες του τις μορφές και χαρακτηρίζεται από τους ιδιαίτερα συναισθηματικούς στίχους του και από την γλυκιά ρυθμική μελωδία του. Οι ερωτικές μπαλάντες σε όποια γλώσσα κι αν ερνηνεύονται κι από που κι αν προέρχονται αγγίζουν βαθιά την ερωτευμένη ψυχή. Αυτή η μουσική με εκφράζει κι εμένα, αυτά είναι τα τραγούδια, που επιλέγω, ως ραδιοφωνικός παραγωγός, να επικοινωνώ με τους ακροατές μου.
ΕΡΩΤΗΣΗ
Έρωτας λοιπόν η μουσική dj μου και αγάπη μεγάλη το ραδιόφωνο!
Πες μας πότε άρχισε και πώς ?
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Όταν ήμουν έφηβος, ο πατέρας μου είχε φτιάξει μαζί με φίλους του έναν πειρατικό ραδιοσταθμό. Τους έβλεπα καθημερινά και παρατηρούσα προσεκτικά όταν έκαναν εκπομπή. Αυτό ήταν! Κόλλησα το μικρόβιο!!! (γελάει). Κάτι μέσα μου, με παρακινούσε, να μιλήσω στο μικρόφωνο, να κάνω εκπομπή ραδιοφωνική! Μια μέρα λοιπόν, που έλειπαν όλοι μπήκα μέσα στο αυτοσχέδιο στούντιο και έκανα ακριβώς ότι έκαναν κι αυτοί. Βλέπεις τα είχα μάθει όλα παρατηρώντας τους. Ξαφνικά ήμουν στον αέρα!!! Ω! τι χαρά θυμάμαι ένιωσα όταν άνοιξα το μικρόφωνο και μίλησα για πρώτη φορά στον κόσμο! Ο πατέρας μου, όταν αντιλήφθηκε τι έκανα έπαθε σοκ. Δεν περίμενε, πως εγώ εκεί που τους χάζευα και τριγύρναγα ανάμεσα τους είχα καταφέρει και είχα μάθει τι χρειαζόταν να κάνω για να βγω στον αέρα. Ευτυχώς δεν με μάλωσαν, το αντίθετο μάλιστα. Με άφηναν να κάνω κι εγώ δειλά δειλά τις πρώτες μου απόπειρες παραγωγής ραδιοφωνικών εκπομπών. Ήξερα πια μέσα μου, πως θέλω να ασχοληθώ με το ραδιόφωνο. Κάπου εκεί γεννήθηκε σαν ιδέα αλλά και σαν εκπομπή σε πολύ αρχικό στάδιο, «το φως του φεγγαριού» .
ΕΡΩΤΗΣΗ
Τι είναι δηλαδή «το φως του φεγγαριού» ?
από την εκπομπή μου. Και φυσικά πολλά ζευγάρια θέλησαν να με γνωρίσουν προσωπικά και κρατάμε μέχρι και σήμερα επαφή. Όλο αυτό, που σου περιγράφω είναι μία εκπληκτική εμπειρία, που είναι εντελώς διαφορετικό να το ζεις από το να το περιγράφεις ή να το ακούς. Έζησα υπέροχες στιγμές αλλά και εισέπραξα αγάπη, θαυμασμό, εκτίμηση, ευγνωμοσύνη, απλά και μόνο γιατί ήμουν αληθινός, ήμουν εγώ. Δεν κοροίδευα κανέναν, δεν έπαιζα, δεν υποκρινόμουν, πως συμπάσχω μαζί τους, γιατί γινόμουν ένα μαζί τους. ΄Εκανα δικό μου το δικό τους συναίσθημα.
Κάτι που επίσης παίζει πολύ μεγάλο ρόλο είναι η φωνή του ραδιοφωνικού παραγωγού. Η φωνή είναι το μέσο επικοινωνίας με τον ακροατή. Πρέπει να είναι σταθερή, ήρεμη, καθαρή, να φανερώνει το συναίσθημα δίχως όμως υπερβολή και θεατρινισμό. Να κάνει τον ακροατή να σε εμπιστεύεται, να νιώθει οικεία μαζί σου και να θέλει να επικοινωνήσει μαζί σου, να γίνει μέρος της εκπομπής σου.
Τέλος οι μουσικές επιλογές σου οφείλουν να συμβαδίζουν στο ύφος και στο συναίσθημα του λόγου σου και αντίστροφα. Όταν πετύχεις αυτήν την ισορροπία τότε έχεις μια καλή ραδιοφωνική εκπομπή και όταν κλείσεις το μικρόφωνο και σβήσεις την κονσόλα, φεύγεις ικανοποιημένος και ολοκληρωμένος.
την πόλη, που ζω, το Ηράκλειο σαφώς το αγαπάω πολύ και δεν μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου, να ζει κάπου αλλού. Είναι μία πόλη, που δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τις άλλες μεγάλες πόλεις της Ελλάδας. Ότι και να πω με λόγια δεν περιγράφει τις γωνιές και τα σημεία του Ηρακλείου, που εμείς οι κάτοικοι του γνωρίζουμε και χαίρουμε της ομορφιάς του. Έχουμε ένα πανέμορφο λιμάνι με ιστορία, στο οποίο σήμερα διακινείται ίσως το μεγαλύτερο μέρος των θαλάσσιων συγκοινωνιών της Κρήτης σε εμπορικό, επιβατικό αλλά και τουριστικό επίπεδο. Στο σημείο αυτό θέλω να κάνω μία παρένθεση και να μιλήσω λίγο για την φίλη μου dj mikio 1988, που ανελειπώς και με πολλή αγάπη καθημερινά μέσα από την ομάδα της «τα αγαπημένα μου πλοία» και σε συνεργασία, που έχει με τον οργανισμό λιμένος Ηρακλείου Κρήτης, φωτογραφίζει τα πλοία και το λιμάνι μας και δημοσιεύει αυτές τις υπέροχες φωτογραφίες της στο διαδύκτιο με αποτέλεσμα, να γίνεται ευρέως γνωστό και αρεστό και να προσελκύει όλο και περισσότερους επισκέπτες στο νησί μας. Ακόμα έχουμε ένα διεθνές αεροδρόμιο και τον υπέρλαμπρο αρχαιολογικό χώρο της Κνωσού, ένα στολίδι στην ιστορία της ανθρωπότητας!!! Για εμένα το Ηράκλειο θα είναι πάντα πηγή ζωής και έμπνευσης !!!
ΕΡΩΤΗΣΗ
Θες να μας μιλήσεις για το κινητικό σου πρόβλημα?
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Ναι! Πριν χρόνια είχα ένα ατύχημα, που άλλαξε την ζωή μου. Όταν γύρισα ξανά στους κανονικούς ρυθμούς της ζωής μετά από όλη την περιπέτεια της ανάκαμψης της υγείας μου, δεν ήμουν ο ίδιος άνθρωπος τόσο σε συναισθηματικό επίπεδο όσο και κινητικά. Αρχικά ήμουν σε αναπηρικό καροτσάκι. Στην πορεία και με πολύ αγώνα έφτασα μέχρι σήμερα, όπως με βλέπεις. Εντάξει, δύσκολες καταστάσεις και χρόνια. Τα έχασα όλα αλλά είμαι ζωντανός και μπροστά στην ζωή και στην υγεία δεν υπάρχει ύλη, που να συγκρίνεται σε αξία. Άλλαξαν τα πάντα και με τα νέα δεδομένα πια έπρεπε να συνεχίσω. Έπρεπε να δείξω δύναμη και αποφασηστικότητα.
ΕΡΩΤΗΣΗ
Και?
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Και ειλικρινά δεν ξέρω πώς αλλά την βρήκα την δύναμη και συνέχισα την ζωή μου.
ΕΡΩΤΗΣΗ
Επαγγελματικά?
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
(Χαμογελάει πικρά και κάνει την κίνηση να ανάψει τσιγάρο, το μετανιώνει και τα αφήνει. Δεν κάνει μου λέει κάπως αμήχανα. Πίνει λίγο νερό και για δευτερόλεπτα δεν μιλάει.)
Στην αρχή αποτραβήχτηκα από όλα. Δεν ήμουν έτοιμος ακόμα, να βγω στον κόσμο έτσι. Ένιωθα ανήμπορος , πως όλα είχαν τελειώσει, πως δεν είχα μέλλον πια στην δουλειά μου. Ξέρεις στην δουλειά του dj ο κόσμος κοιτάζει την εμφάνιση και είναι σκληρός. Δεν θα έπρεπε να γίνεται αυτό αλλά γίνεται. Όλοι είναι καχύποπτοι απέναντι σε κάθε τι διαφορετικό, που τους χαλάει τα στάνταρ, που έχουν μέσα στο μυαλό τους σε σχέση με την εμφάνιση ενός ανθρώπου. Τα στάνταρ, που ένα ολόκληρο σύστημα έχει δημιουργήσει και φυσικά συντηρεί, γιατί από αυτό τρέφεται. Μεγάλη κουβέντα αυτή. Μπορούμε, να μιλάμε μέχρι αύριο.
Όταν βγήκα ξανά έξω και προσπάθησα να ξαναμπώ στο παιχνίδι, ας το πω έτσι, συνάντησα απίστευτες συμπεριφορές και εισέπραξα άφθονη λεκτική βία και εισπράττω ακόμα. Όλοι νομίζουν, πως η κοινωνία έχει προχωρήσει και έχει πια αποδεχτεί την διαφορετικότητα. Και έτσι όλοι έχουν μία ήσυχη συνείδηση μέσα στην αυτοσχέδια άγνοια τους μέχρι να έρθει η ώρα, να αποδείξουν οι ίδιοι πόσο έχουν κατανοήσει και αποδεχτεί, πως ο ανάπηρος, που βλέπουν μπροστά τους, στο καροτσάκι ή οτιδήποτε άλλο διαφορετικό, είναι άνθρωπος, που έχει το ίδιο δικαίωμα στην ζωή με αυτούς αλλά πολλές περισσότερες δυσκολίες από αυτούς, στην καθημερινότητα και σε όλους τους τομείς της.
Μόνος μου, στο σπίτι μου ποτέ μου δεν σταμάτησα, να ασχολούμαι με την μουσική. Πώς θα μπορούσα άλλωστε αφού για εμένα ήταν το φάρμακο, που κάθε μέρα με έκανε όλο και καλύτερα. Μου έδινε όλο και περισσότερη δύναμη. Όταν όμως έβγαινα έξω εισέπρατα συμπεριφορές, που με πλήγωναν και με έκαναν, να θέλω πάλι να γυρίσω στην ησυχία της μοναξιάς μου. Δεν θα ξεχάσω ποτέ μία φορά, που βρέθηκα σε μία παρέα, όπου μέσα υπήρχαν συνάδελφοι μου djs και για να γελάσουν με βιντεοσκόπησαν κρυφά στο καροτσάκι και ανέβασαν το βίντεο στο you tube με χλευαστικά σχόλια. Πολλά μπορώ να σου πω. Περιστατικά και συμπεριφορές, που με έκαναν, να κλειστώ εντελώς στον εαυτό μου και να μην θέλω να δείχνω δημόσια τον εαυτό μου. Ούτε φωτογραφίες, ούτε βίντεο, ούτε ιδιαίτερες εμφανίσεις, μόνο τα απαραίτητα και πάντα μαζί με κάποιον δικό μου.
Ακόμα και από ραδιόφωνα έχω δεχτεί bulling επειδή ήμουν ανάπηρος. Το κύκλωμα είναι σκληρό, δεν έχει συναισθηματισμούς και την μόνη αξία, που αναγνωρίζει είναι το χρήμα και όποιον τρόπο μπορεί να του το εξασφαλίσει. Εγώ πια με την εικόνα μου δεν μπορούσα να πουλήσω όσο κι αν ήμουν καλός στην δουλειά μου.
Όμως ο Θεός είναι μεγάλος και πάντα υπάρχουν άνθρωποι, που κάνουν την διαφορά!
ΕΡΩΤΗΣΗ
Γιατί το λες αυτό?
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Το λέω αυτό γιατί τότε, μετά από όλα όσα είχα περάσει δεν σου κρύβω και δεν ντρέπομαι πια να το πω, είχα σκεφτεί, να δώσω ένα τέλος στην ζωή μου. Δεν έβρισκα τον λόγο πια να ζω.
ΕΡΩΤΗΣΗ
Και τελικά τι ήταν αυτό, που σε απέτρεψε, να το κάνεις αυτό?
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
(Τα σύννεφα έφυγαν από το πρόσωπό του. Ξαφνικά έγινε άλλος άνθρωπος. Η έκφρασή του έγινε τρυφερή, το χαμογελό του ξαναήρθε στα μάτια του και η φωνή του δεν είχε πια πόνο.)
Λένε πως όταν ο Θεός θέλει να σώσει έναν άνθρωπο, του στέλνει κάποιον άλλο άνθρωπο, να τον αγαπήσει. Μου έστειλε λοιπόν κι έμενα μία γυναίκα, που η αγάπη της έγινε για εμένα το σημείο εκκίνησης της νέας μου ζωής. Γιατί η αγάπη μόνο μπορεί, να γιατρέψει κι εμένα αυτή η γυναίκα με αγαπάει πολύ.
δημιουργίες μου. Μου αρέσει, όπως πειραματίζομαι στην μουσική και μαγειρεύω τα διάφορα είδη της με τρόπο που να βγει κάτι ωραίο, έτσι και στην μαγειρική αφήνω την φαντασία μου και παίζει με τα διάφορα υλικά, τις γεύσεις, τα χρώματα και τα αρώματα και να βγάζω νόστιμα και πρωτότυπα πιάτα. Αγαπώ την Κρητική κουζίνα και φτιάχνω πολύ νόστιμα όλα της τα φαγητά. Φτιάχνω ακόμα και γλυκά και προσπαθώ πολλά υλικά να τα αντικαθιστώ με παραδοσιακά προιόντα της Κρήτης, όπως είναι το δικό μου τσιζκείκ όπου στην θέση του τυριού κρέμας βάζω Κρητικό ανθότυρο και το αποτέλεσμα είναι υπέροχο! Την επόμενη φορά θα σου φτιάξω να δοκιμάσεις!
ΕΡΩΤΗΣΗ
Dj ποιό τραγούδι θα αφιέρωνες σε αυτούς που θα διαβάσουν την συνέντευξη σου και στους ακροατές σου?
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
(Χαμογελάει και σκέφτεται για λίγο, σαν να προσπαθεί να πάρει μία απόφαση.)
Θα τους αφιέρωνα ένα τραγούδι, που αγαπώ πολύ και λέγεται «θάλασσες». Όσοι παρακολουθούν εκπομπές μου ξέρουν ποιο τραγούδι είναι γιατί το παίζω σχεδόν κάθε φορά.
ΕΡΩΤΗΣΗ
Σε ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο και την διάθεση σου, να μιλήσεις για όλα! Σου εύχομαι καλή συνέχεια στην ανάρρωση σου, καλές επιτυχίες σε επαγγελματικό επίπεδο και ευτυχία στην προσωπική σου ζωή! Κάτι τελευταίο, που το σκέφτηκα τώρα. Το πιο μεγάλο σου όνειρο! Και μία ευχή στους ακροατές σου!
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Να σταθώ μόνος μου ξανά στα πόδια μου και να παντρευτώ την γυναίκα που τόσο πολύ αγαπάω! Να κάνω πολύ και καλό ραδιόφωνο με «το φως του φεγγαριού».
Να ακούτε μουσική! Η μουσική είναι η ίδια η ζωή!!!
Σε ευχαριστώ πολύ κι εγώ!
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Τελειώσαμε και έδειχνε ήρεμος και χαρούμενος. Μου είπε, πως πρώτη φορά μίλησε δημόσια, για το ατύχημα του και για τον ψυχολογικό πόλεμο, που έχει βιώσει. Εκτός συνέντευξης μου είπε πολλά ακόμα. Ένιωσα το μεγαλείο μια ψυχής, που ξέρει, να αγαπάει και να συγχωρεί. Ένιωσα την Κρητική φιλοξενία και δοκίμασα την υπέροχη μαγειρική του. Σε λίγο γέμισε το σπίτι ανθρώπους, που μιλούσαν και γέλαγαν με έναν τρόπο, που σε παρέσερνε, να μπεις κι εσύ στην παρέα. Όλοι τον πρόσεχαν με τον τρόπο τους αλλά τον πείραζαν και πολύ κυρίως για τον έρωτα του, που δεν έχανε ευκαιρία να επικαλείται το όνομά της! Όταν πια αργά το απόγευμα αποφάσισα, να φύγω ένιωθα σαν να είχα περάσει μία μέρα με την οικογένεια μου. Στην πόρτα μου είπε : «Ο Θεός είναι μεγάλος και δεν αφήνει κανέναν! Να έχεις πάντα πίστη και πάντα θα σε βοηθάει! Ακόμα και την στιγμή, που νομίζεις πως όλα έχουν τελειώσει πάντα έχει, για εσένα μία καινούργια αρχή! Να πας στο καλό και να έρχεσαι όποτε θέλεις στην Κρήτη μας!!!»
Έφυγα και σκεφτόμουν καθώς περπατούσα πως τελικά μέσα σε αυτά τα υπέροχα γαλανά μάτια αυτουνού του Κρητικού, το σκοτάδι, που αντίκρυσα ναι ήταν πόνος! Αλλά όχι τελικά δεν ήταν μόνο πόνος. Ήταν και αυτή η αρχέγονη Κρητική δύναμη, το αγρίμι, που σαν πονάει ή χάνει ότι αγαπάει ξυπνά, για να προστατέψει ότι έχει απομείνει. Ήταν η αλήθεια του, που φώναζε μέσα από την ψυχή του : «ΕΙΜΑΙ ΕΔΩ! ΖΩ! ΑΓΑΠΩ! ΑΓΑΠΙΕΜΑΙ! ΕΙΜΑΙ ΔΥΝΑΤΟΣ! ΔΕΝ ΣΑΣ ΦΟΒΑΜΑΙ!»
Τελικά είχαμε φτιάξει μία ωραία συνέντευξη!
Η συνέντευξη έγινε το 2019, από την Α.Κ.
