Ο Αντώνης Λάζαρης θυμάτε το πλοίο Επτάνησος

Αύγουστος του 2000.

Έχουμε επιβιβαστεί στο “Superfast I” για το ταξίδι της επιστροφής στην Πάτρα.

Το απόγευμα πέφτει γλυκά-γλυκά στο λιμάνι του Μπάρι.

Το “Επτάνησος” έρχεται από την Αλβανία και μπαίνει στο λιμάνι κάνοντας μια εντυπωσιακή χορευτική φιγούρα.

Και τι δεν θα έδινα, να είχα πάει τότε Αλβανία αντί για την Πάτρα.

Μπορεί να έφερε, πια, το όνομα “POLLUX” και να είχε περάσει σε μια άλλη εταιρεία.

Αλλά, παρέμενε πάντα το “Επτάνησος”.

Σήμερα τα πάντα έχουν αλλάξει…

Τα νησιά στις Κυκλάδες έχουν περάσει στην εποχή του υπερτουρισμού….

Τα πλοία είναι μεγαλύτερα και τα ταχύπλοα παίρνουν ένα μεγάλο μερίδιο της διακίνησης των επιβατών…

Πλοία σαν τα παλιά υπάρχουν ελάχιστα…

Δεν άλλαξαν μόνο τα πλοία, άλλαξαν και οι άνθρωποι…

Όλοι βιάζονται, συχνά χωείς να ξέρουν γιατί…

Και τι δεν θα έδινα, να ταξίδευα ξανά μαζί του, σε οποιονδήποτε προορισμό.

Εκείνη την ημέρα που το πλοίο μπήκε περήφανο στο λιμάνι, ένιωσα αυτό το σκίρτημα που νιώθεις όταν συναντάς ξανά κάποιον που αγάπησες πολύ.

“Γεώργιος Εξπρές ” – “Μπάρι Εξπρές” – “Επτάνησος” – “Ιαλυσσός” – “Σαπφώ”

Εν πω toujours …