Υπάρχουν στιγμές σε μια ποδοσφαιρική σεζόν που η σχέση ομάδας, προπονητή και φιλάθλων δοκιμάζεται. Όχι απαραίτητα μόνο από τα αποτελέσματα, αλλά κυρίως από την εικόνα και τη φιλοσοφία που παρουσιάζει η ομάδα μέσα στο γήπεδο.
Ο Κόντης είναι ένας προπονητής που κατάφερε σε σύντομο χρονικό διάστημα να βάλει τάξη και πειθαρχία. Έδωσε συνοχή στο σύνολο και έκανε αρκετούς να πιστέψουν ότι επιτέλους η ομάδα βρήκε έναν άνθρωπο που μπορεί να την οδηγήσει σε σταθερό δρόμο. Η δουλειά του αναγνωρίζεται και δεν μπορεί να μηδενιστεί.
Ωστόσο, το ποδόσφαιρο δεν συγχωρεί εύκολα την υπερβολική παθητικότητα, ειδικά όταν μια ομάδα αντιμετωπίζει τις λεγόμενες «μεγάλες» εντός έδρας. Εκεί όπου περιμένεις σχέδιο, θάρρος και καθαρές επιλογές, πολλές φορές η εικόνα δείχνει μια ομάδα που περισσότερο προσπαθεί να μην χάσει παρά να διεκδικήσει κάτι καλύτερο.
Επιπλέον, ζητήματα που προκύπτουν με ποδοσφαιριστές οφείλουν να λύνονται εσωτερικά. Τα αποδυτήρια είναι ιερός χώρος και η δημόσια κριτική προς παίκτες σπάνια βοηθά μια ομάδα να βρει ισορροπία. Αντίθετα, συχνά δημιουργεί περισσότερες σκιές από όσες λύνει.
Το παιχνίδι στον Βόλο άφησε επίσης ερωτήματα. Όχι μόνο για την απόδοση των παικτών, αλλά και για τις επιλογές από τον πάγκο. Οι αλλαγές ενός προπονητή πολλές φορές είναι εκείνες που μπορούν να αλλάξουν την πορεία ενός αγώνα ή να την αφήσουν να χαθεί.
Κανείς δεν ζητά το αλάνθαστο. Οι φίλαθλοι όμως ζητούν καθαρό πλάνο, ευθύνη και την αίσθηση ότι η ομάδα παλεύει με αυτοπεποίθηση απέναντι σε κάθε αντίπαλο.
Η εμπιστοσύνη έχει ήδη αρχίσει να χτίζεται. Το ζητούμενο τώρα είναι να μην κλονιστεί. Γιατί στο ποδόσφαιρο, όπως και στη ζωή, η πίστη κερδίζεται δύσκολα αλλά μπορεί να χαθεί πολύ εύκολα.
Α.Σ.
