Το 1-1 απέναντι στον Βόλο δεν αντικατοπτρίζει σε καμία περίπτωση όσα έγιναν μέσα στο γήπεδο. Στο πρώτο ημίχρονο καμία από τις δύο ομάδες δεν μπήκε με καθαρό πλάνο, όμως η δική μας φλυαρία στην κατοχή ήταν εκνευριστική: κρατούσαμε τη μπάλα χωρίς ουσία, χωρίς κάθετο παιχνίδι, χωρίς τελική απειλή.
Και όμως, δεχθήκαμε πρώτοι το γκολ, πληρώνοντας την έλλειψη συγκέντρωσης. Από εκείνο το σημείο και μετά, όμως, υπήρχε μόνο μία ομάδα στο γήπεδο. Πήραμε τον έλεγχο, πιέσαμε, δημιουργήσαμε και δείξαμε χαρακτήρα. Η ισοφάριση ήρθε δίκαια, αλλά δεν ήταν αρκετή.
Γιατί; Γιατί μας στερήθηκε κάτι ξεκάθαρο. Ένα καθαρό γκολ που θα άλλαζε πλήρως την εξέλιξη του αγώνα ακυρώθηκε αδικαιολόγητα. Δεν μιλάμε για οριακή φάση. Μιλάμε για απόφαση που προκαλεί και εξοργίζει.
Δεν είναι η πρώτη φορά. Και αυτό είναι που εξοργίζει ακόμα περισσότερο. Όταν επαναλαμβάνεται, παύει να είναι σύμπτωση. Η ομάδα προσπαθεί μέσα στο γήπεδο, αλλά κάποιοι φροντίζουν να της κόβουν τα πόδια.
Σήμερα δεν χάσαμε απλώς δύο βαθμούς. Μας τους πήραν.
Α.Σ.
