Η κατάσταση στην περιοχή των Καμινίων έχει φτάσει στο μη περαιτέρω. Με την πρώτη βροχόπτωση, ο δρόμος μετατρέπεται σε έναν απέραντο βάλτο. Οι λακκούβες – που πλέον μοιάζουν με μικρές λίμνες – καθιστούν την πρόσβαση στα σπίτια και τις επιχειρήσεις μια επικίνδυνη αποστολή.
Κίνδυνος για τους οδηγούς: Οι ζημιές στα οχήματα είναι καθημερινό φαινόμενο, ενώ ο κίνδυνος ατυχήματος για τους δικυκλιστές παραμονεύει κάτω από κάθε συγκεντρωμένο νερό.
Απόγνωση για τους πεζούς: Οι κάτοικοι αναγκάζονται να ισορροπούν σε αναχώματα λάσπης για να μετακινηθούν, με τους ηλικιωμένους και τα παιδιά να είναι οι πρώτοι που αποκλείονται.
Η εκκωφαντική σιωπή του Δήμου
Παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις και τις διαμαρτυρίες, η δημοτική αρχή φαίνεται να εθελοτυφλεί. Η οδός Ανδρέα Εμπειρίκου έχει καταντήσει το σύμβολο της εγκατάλειψης των προαστίων του Ηρακλείου. Η «κατάντια» που αποτυπώνεται στον φωτογραφικό φακό δεν είναι απλώς τεχνικό πρόβλημα· είναι η έλλειψη σεβασμού προς τον πολίτη που πληρώνει δημοτικά τέλη και απαιτεί το αυτονόητο: ασφαλή μετακίνηση.
«Πόσα χρόνια πρέπει να περάσουν; Πόσα σπασμένα αυτοκίνητα και πόσες υποσχέσεις θα ακούσουμε ακόμα;» διερωτώνται εξοργισμένοι οι κάτοικοι.
Η υπομονή έχει εξαντληθεί. Το Ηράκλειο δεν τελειώνει στο κέντρο της πόλης και η Ανδρέα Εμπειρίκου απαιτεί εδώ και τώρα έργα υποδομής, όχι πρόχειρα μπαλώματα που παρασύρονται με την επόμενη νεροποντή.
Η ώρα της ευθύνης για τον Δήμο Ηρακλείου έχει φτάσει. Θα συνεχίσουν να κοιτούν τις λακούβες ή θα αποφασίσουν επιτέλους να στρώσουν δρόμο;
