Το λεγόμενο «τουρκολιβυκό μνημόνιο» συνιστά κατάφωρη παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας και ευθεία απόπειρα διαστρέβλωσης της γεωγραφικής και νομικής πραγματικότητας. Επιχειρεί να κατασκευάσει μια ανύπαρκτη θαλάσσια σύνδεση Τουρκίας και Λιβύης, αγνοώντας την ύπαρξη της Κρήτης, της Καρπάθου, της Ρόδου, του Καστελόριζου και άλλων ελληνικών νησιών.
Η γεωγραφία της Ανατολικής Μεσογείου δεν παραμορφώνεται με πολιτικές σκοπιμότητες. Αντιθέτως, λειτουργεί ως θεματοφύλακας της αλήθειας. Η Ελλάδα στηρίζει τις θέσεις της στη Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS), η οποία αναγνωρίζει ρητά σε όλα τα νησιά δικαιώματα υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ. Τα κατοικημένα νησιά με ιστορική παρουσία και οικονομική δραστηριότητα δεν μπορούν να «εξαφανιστούν» ούτε γεωγραφικά ούτε νομικά.
Το πρόβλημα δεν είναι μόνο γεωπολιτικό. Είναι και παιδευτικό. Η συστηματική καλλιέργεια ψευδογεωγραφικών επιχειρημάτων αναδεικνύει τη σοβαρή έλλειψη γεωγραφικής γνώσης στην Ελλάδα. Όροι όπως ΑΟΖ, υφαλοκρηπίδα, θαλάσσιες ζώνες και χωρική κυριαρχία παραμένουν ασαφείς για μεγάλο μέρος της κοινωνίας, παρότι σχετίζονται άμεσα με την κυριαρχία και την ασφάλεια της χώρας.
Το ίδιο ισχύει για κρίσιμα ζητήματα όπως η κλιματική αλλαγή, οι φυσικές καταστροφές, η ενεργειακή πολιτική και η βιώσιμη ανάπτυξη. Όλα απαιτούν γεωγραφική κατανόηση – όχι απλή πληροφόρηση. Η γεωγραφική παιδεία δεν είναι απλώς μαθησιακό ζήτημα· είναι ζήτημα εθνικής στρατηγικής και δημοκρατικής επάρκειας.
Η Ένωση Γεωγράφων Ελλάδας καλεί την Πολιτεία να ενισχύσει τη γεωγραφική εκπαίδευση σε όλες τις βαθμίδες. Η Γεωγραφία δεν είναι απλώς «μάθημα χάρτη», αλλά επιστήμη που καλλιεργεί δεξιότητες χωρικής σκέψης και αντίληψης των σχέσεων κοινωνίας – περιβάλλοντος, σε έναν ραγδαία μεταβαλλόμενο κόσμο.
Η γεωγραφική γνώση είναι εθνικό κεφάλαιο. Χωρίς αυτή, αφήνουμε πεδίο σε όσους επιδιώκουν να κατασκευάζουν ψευδείς πραγματικότητες πάνω σε υπαρκτούς χάρτες.
