Κάθε Κυριακή, το ίδιο έργο. Δύο παιχνίδια του ΟΦΗ, δύο διαιτησίες που προκαλούν απογοήτευση, αγανάκτηση και θυμό. Αντί να μιλάμε για ποδόσφαιρο, για φάσεις, για γκολ και για αγωνιστικό πάθος, καταλήγουμε να συζητάμε για σφυρίγματα που δεν στέκουν ούτε για παιχνίδι αλάνας.
Δεν ζητά κανείς εύνοια. Ζητάμε το αυτονόητο ένα τίμιο 50-50. Όχι αποφάσεις που μοιάζουν μονόπλευρες, όχι σφυρίγματα που κόβουν τον ρυθμό, την ψυχολογία και την προσπάθεια της ομάδας. Είναι πραγματικά οδυνηρό να βλέπεις τον ΟΦΗ να προσπαθεί να παίξει ποδόσφαιρο και να μην τον αφήνουν.
Το ποδόσφαιρο πρέπει να κρίνεται στο χορτάρι όχι στη σφυρίχτρα. Και όταν οι φίλαθλοι νιώθουν ότι το αποτέλεσμα επηρεάζεται από αποφάσεις αμφισβητούμενες, τότε χάνεται η εμπιστοσύνη, η χαρά και η ουσία του παιχνιδιού.
Ο ΟΦΗ δεν ζητά προνόμια. Ζητά σεβασμό. Σεβασμό στην ιστορία του, στους παίκτες του και στους φιλάθλους του που κάθε εβδομάδα πονάνε να βλέπουν την ομάδα τους να μην αφήνεται να δείξει αυτό που αξίζει στο γήπεδο.
Αφήστε τον ΟΦΗ να παίξει μπάλα. Αφήστε το ποδόσφαιρο να μιλήσει.
