Η εξέγερση του Πολυτεχνείου αποτελεί μια από τις πιο φωτεινές στιγμές αντίστασης του ελληνικού λαού απέναντι στο καθεστώς της δικτατορίας. Την περίοδο εκείνη, η Ελλάδα βρισκόταν υπό τον έλεγχο των συνταγματαρχών, με αρχηγό τον Γεώργιο Παπαδόπουλο, οι οποίοι με τη βία κατέλυσαν τη Δημοκρατία, κατήργησαν τις ατομικές ελευθερίες και στερούσαν από τους πολίτες κάθε δικαίωμα έκφρασης και αντίδρασης. Όσοι διαφωνούσαν, συλλαμβάνονταν, βασανίζονταν και φυλακίζονταν.
Η δικτατορία επιβλήθηκε στις 21 Απριλίου 1967, από τους συνταγματάρχες Παττακό, Μακαρέζο και Παπαδόπουλο. Το καθεστώς, γνωστό ως «Χούντα των Συνταγματαρχών», απαγόρευσε την ελευθερία λόγου, τις συγκεντρώσεις, την κυκλοφορία τη νύχτα, ενώ τα ΜΜΕ λειτουργούσαν αποκλειστικά ως μέσα προπαγάνδας. Ακόμα και τραγούδια που μιλούσαν για ελευθερία και δημοκρατία τέθηκαν εκτός νόμου. Ο λαός ζούσε σε κλίμα φόβου επί επτά χρόνια.
Ως αποτέλεσμα της καταπίεσης, οι φοιτητές της Αθήνας ξεκίνησαν την κατάληψη του Πολυτεχνείου στις 14 Νοεμβρίου 1973, υψώνοντας συνθήματα όπως:
«ΨΩΜΙ – ΠΑΙΔΕΙΑ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ»,
«ΚΑΤΩ Η ΧΟΥΝΤΑ».
Στο εσωτερικό του ιδρύματος λειτούργησε ραδιοφωνικός σταθμός, ο οποίος μετέδιδε το μήνυμα της αντίστασης σε όλη την Αθήνα και ξεσήκωσε τον λαό. Στις 15 και 16 Νοεμβρίου χιλιάδες πολίτες συγκεντρώθηκαν έξω από το Πολυτεχνείο, παρά τη βίαιη αντίδραση της αστυνομίας. Ο Παπαδόπουλος, βλέποντας τον ξεσηκωμό να παίρνει διαστάσεις, διέταξε την επέμβαση του στρατού.
Τα τανκς βγήκαν στους δρόμους και τα μεσάνυχτα της 17ης Νοεμβρίου περικύκλωσαν το Πολυτεχνείο. Οι φοιτητές φώναζαν συνθήματα και τραγουδούσαν τον εθνικό ύμνο, αρνούμενοι να εγκαταλείψουν τον αγώνα. Ένα από τα τανκς έριξε την κεντρική πύλη, ενώ η αστυνομία άρχισε να πυροβολεί και να καταδιώκει όσους προσπαθούσαν να διαφύγουν. Πολλοί νέοι και πολίτες σκοτώθηκαν, άλλοι τραυματίστηκαν ή φυλακίστηκαν.
Παρά τις προσπάθειες της χούντας να σβήσει τα ίχνη της τραγωδίας, το Πολυτεχνείο έμεινε βαθιά χαραγμένο στη μνήμη του λαού. Λίγους μήνες αργότερα, στις 23 Ιουλίου 1974, το καθεστώς κατέρρευσε και στις 24 Ιουλίου αποκαταστάθηκε η Δημοκρατία.
Οι νεκροί της Εξέγερσης
1. Διομήδης Κομνηνός – 17 ετών
2. Βασιλική Μπεκιάρη – 17 ετών
3. Σπύρος Μαρίνος – 31 ετών
4. Δημήτρης Θεοδώρας – 5 ετών
5. Toril Margrethe England – 22 ετών
6. Αλέξανδρος Σπαρτίδης – 16 ετών
7. Μάρκος Καραμάνης – 23 ετών
8. Μιχαήλ Μαυρογιάννης – 20 ετών
9. Στυλιανός Καραγεώργης – 19 ετών
10. Νικόλαος Μαρκούλης – 24 ετών
11. Αλέξανδρος Καρακάς – 43 ετών
12. Γεώργιος Σαμούρης – 22 ετών
13. Κυριάκος Παντελεάκης – 44 ετών
14. Αικατερίνη Αργυροπούλου – 76 ετών
15. Γεώργιος Γεριτσίδης – 47 ετών
16. Ευστάθιος Κολινιώτης – 47 ετών
17. Βασίλης Φαμέλος – 26 ετών
18. Σπυρίδων Κοντομάρης – 57 ετών
19. Δημήτριος Κυριακόπουλος – 35 ετών
Τιμούμε το Πολυτεχνείο
Κάθε χρόνο, στις 17 Νοεμβρίου, τιμούμε τους αγωνιστές που έδωσαν ακόμη και τη ζωή τους για την ελευθερία, τη δημοκρατία, την ειρήνη και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Η θυσία τους αποτελεί φωτεινό παράδειγμα για όλες τις γενιές και υπενθυμίζει ότι η ενότητα και η αποφασιστικότητα ενός λαού μπορούν να νικήσουν κάθε μορφή καταπίεσης.
