Μην αφήσεις να μπει στο μυαλό σου ένας άνθρωπος που δεν μπορεί να αφηγηθεί την ιστορία του.
Γιατί η αγάπη θέλει ρίζες. Θέλει προέλευση. Θέλει να ξέρεις από πού ξεκινάς για να μπορείς να πας κάπου.
Κράτησέ τον που γνωρίζει το παρελθόν του∙ όχι γιατί είναι αψεγάδιαστο, αλλά γιατί το θυμάται.
Γιατί το έχει λογαριάσει, το έχει σηκώσει και το έχει γιατρέψει εκεί που πονούσε.
Πρόσεξε να έχει παρόν. Να μην φοβάται την αλήθεια της στιγμής.
Να έχει ταυτότητα. Να μην χάνεται κάθε φορά που φυσάει ένας άλλος άνεμος.
Να ξέρει τι θέλει όταν σε κοιτάζει.
Και τέλος, κοίτα το μέλλον.
Αν δεν βλέπει τον εαυτό του δίπλα σου, σε χρόνο που δεν έχει ακόμα έρθει, τότε μην τον φέρεις πιο κοντά στο τώρα.
Η καρδιά χρειάζεται προσανατολισμό.
Αν δεν υπάρχει κάποιος εκεί να την κρατήσει, χτυπά μόνο για λίγο, και μετά χάνεται.
Κράτα εκείνον που έχει ιστορία.
Κι ακόμα περισσότερο: εκείνον που θέλει να γράψει τη δική σας.
