Οι διαμαρτυρίες είναι θεμελιώδες δικαίωμα. Αλλά από τη στιγμή που κάποιος επιλέγει να βγει στον δρόμο, έχει και ευθύνη να μην καταστρέφει ξένη περιουσία, να μην εμποδίζει ανθρώπους που δεν φταίνε σε τίποτα και να μην μετατρέπει μια δίκαιη ή άδικη διεκδίκηση σε βάρος της κοινωνίας.
Οι ζημιές, τα μποτιλιαρίσματα και οι αποκλεισμοί δεν πιέζουν τους «υπεύθυνους», πιέζουν τους πολίτες που απλώς προσπαθούν να ζήσουν τη μέρα τους.
Η διεκδίκηση, όταν εκτροχιάζεται σε φθορές και παρεμπόδιση, παύει να είναι μήνυμα και γίνεται θόρυβος. Και ο θόρυβος δεν κερδίζει σεβασμό μόνο αγανάκτηση.
Το να πάνε εκεί που πρέπει να μιλήσουν, να πιέσουν θεσμικά, οργανωμένα, με σαφείς προτάσεις και χωρίς να στρέφονται εναντίον τρίτων, είναι πάντοτε πιο αποτελεσματικό και ηθικά υπερασπίσιμο.
Γράφει Ο αστικουλης
