Ένα τραγούδι για την διεθνή ημέρα την εξάλειψη της βίας, Μίλα ψυχή μου!
Η αγάπη δεν πληγώνει· δεν φοβίζει, δεν μειώνει, δεν φυλακίζει. Η αγάπη δεν χρειάζεται έλεγχο για να υπάρξει, ούτε χτυπάει για να επιβληθεί. Δεν προσβάλλει, δεν εξευτελίζει, δεν απαγορεύει, δεν περιορίζει τη σκέψη, την εμφανισή σου ή τα όνειρά σου. Η αγάπη δεν αμφιβάλλει για την αξία σου, δεν σε κάνει να απολογείσαι για την ύπαρξή σου, δεν σε υποβιβάζει για να νιώσει η ίδια μεγαλύτερη.
Όταν σου κλέβουν το χαμόγελο, όταν σου στερούν τη γαλήνη, όταν σου τραβούν το χέρι για να σε κρατήσουν χαμηλά κι όχι για να σε σηκώσουν, αυτό δεν είναι αγάπη — είναι κακοποίηση. Μια σιωπηλή, ύπουλη σκιά που μεταμορφώνει την καθημερινότητα σε φόβο και εσένα σε μια εκδοχή σου που δεν αναγνωρίζεις.
Και όταν ξυπνήσεις μέσα σε αυτό το σκοτάδι, συχνά μοιάζει σαν να έχεις γίνει «κακία», ενώ στην πραγματικότητα απλώς προσπαθείς να προστατεύσεις ό,τι έχει απομείνει από την ψυχή σου. Η αφύπνιση όμως δεν είναι κακία — είναι δύναμη. Είναι η αρχή της επιστροφής στον εαυτό σου, εκεί όπου η αγάπη υπάρχει χωρίς πόνο, χωρίς φόβο, χωρίς πληγές.
Η αληθινή αγάπη δεν καταστρέφει· χτίζει. Δεν πνίγει· ανασαίνει. Δεν πληγώνει· θεραπεύει.
